"เวลา"
เพลีย!!
อยากจะตะโกนคำนี้แรง ๆ ดัง ๆ
แต่เกรงใจคนห้องข้าง ๆ
ทำได้แต่ระบาย..เป็นตัวหนังสือดัง ๆ แทนละกันนะ
.
.
.
ช่วงนี้รู้สึกว่า...จะใช้เวลาได้คุ้มค่ามากเหลือเกิน
มันทำให้เรารู้สึกถึงอารมณ์ 3 อย่างโดยพร้อมเพรียงกัน
คือ 1 อารมณ์เหนื่อยโฮกกกกกกก...แบบที่ไม่ได้เป็นแบบนี้มานาน
2 อารมณ์ดีใจ...ที่รู้สึกว่าได้ใช้เวลาอย่างคุ้มค่า
3 อารมณ์เสียใจ...ที่ทำไมปล่อยให้เวลาไร้ค่ามาเสียนาน
.
.
.
ช่วงเวลาที่ผ่านมาก่อนหน้านี้
ทำตัวชิวมากกกกกกกกกก....
เป็นแบบ...ไม่(ได้)ว่าง...แต่ทำตัวชิว
ทำให้เวลาสูญเสียไปโดยไม่เกิดประโยชน์อันใด
แก่ตัวเองและมวลมนุษยชาติเลยแม้แต่น้อย
.
.
.
แต่ช่วงนี้...รู้สึกจะใช้เวลา 24 ชั่วโมงใน 1 วันได้คุ้มค่าเหลือเกิน
ใช้พลังงานที่สะสมจากการกินอาหารในแต่ละมื้อ
ได้แบบเต็มประสิทธิภาพสุด ๆ
.
.
.
จำได้ว่า..ก่อนหน้านี้นอนเกิน 8 ชั่วโมง
แต่ตอนนี้...ให้ถึง 5 ชั่วโมงนี่..แบบสุดยอด
.
.
.
ทั้งเรียน...ตรวจคนไข้...ทำการบ้าน
เขียนแผนงานวิจัย...ไหนจะต้องเตรียมงานวิจัยอีก
ยังไม่พอ...ยังมีแผนงานที่อยากทำอีกบาน
.
.
.
ช่วงนี้ก็ลุย ๆ กันไป
กัดฟันสู้...เหนื่อยให้มันสุด ๆ ไปเลย
คิดไปคิดมา..ก็แอบซาดิสก์เล็ก ๆ นะเนี่ย
.
.
.
ทุกวันนี้..การได้ตื่นนอน 7 โมงครึ่ง..
ถือว่าเยี่ยมมาก
จากที่เคยตื่นกันเกือบเที่ยง
.
.
.
จากที่เคยใช้ชีวิตทำอะไรต่อมิอะไร
รวม ๆ กันแล้ว...ประมาณ 12 ชั่วโมง
แต่ตอนนี้...20 ชั่วโมงต่อวัน..ยังไม่ค่อยจะพอ
แต่ไปต่อไม่ไหวจริง ๆ
.
.
.
แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็ทำให้รู้สึกเสียดายนะ
เสียดายเวลาที่สูญเสียไป
ที่เค้าว่ากันว่า
"เวลา คือทรัพยากรที่มีค่าที่สุด"
ก็น่าจะจริง
มันเป็นทรัพยากรที่ได้มาฟรี ๆ ไม่ต้องเสียตังค์
ไม่ต้องออกแรง
ไม่ต้องคิดอะไรมาก
แต่ทรัพยากรนี้...ก็ให้ไปโดยไม่สามารถดึงย้อนเอากลับมาใช้อีกได้
หมดเวลา 24 ชม. ต่อวัน..ก็จบกัน
จะไปเอาเวลาของวันก่อนมาใช้ก็ไม่ได้
หรือจะไปเอาเวลาของพรุ่งนี้มาใช้ก้ไม่ได้เช่นกัน
สิ่งที่ทำได้..คือใช้เวลาที่มี ณ ตรงนี้ ตอนนี้เลย
.
.
.
เอาหละ...เพื่อให้ไม่สูญเสียทรัพยากรอันมีค่าต่อไป
คงต้องพอแต่เพียงเท่านี้
