..ช่วงเวลาหนึ่ง(อีกครั้ง)..

ห่างหายการ up blog นานโคดดดดด..

(ถึงขนาดหา new entry ไม่เจออ่ะ - -")

.

.

.

อันที่จริงก็ไม่ได้อะไรหรอก

แค่อยากเอาความคิดบางส่วนมาทิ้งไว้

ทิ้งให้มันลืม ๆ ไปก่อนสักพัก

รกสมอง!!~

.

.

.

ช่วงเวลานี้...ถือเป็นช่วงเวลามหาโหดอีกครั้ง

ใครที่ว่า addmissions , entrance หนักแล้ว

จะบอก..ของพวกนั้นดูเด็ก ๆ ไปเลย

เพราะการอ่านหนังสือตอนนั้น..เทียบไม่ได้กับตอนนี้

การเรียนตอนนั้น...เทียบไม่ติดกับตอนนี้

การสอบตอนนั้น...ไม่ทำให้เหนื่อยขนาดนี้

แต่สิ่งที่มีไม่ค่อยเปลี่ยน...คือ "ความขี้เกียจ" นี่แหละ

.

.

.

ถึงจะรู้สึกว่าตัวเองขยันมากกว่าแต่ก่อนแล้วอ่ะนะ

แต่ว่า...ก็ยังรู้สึกว่าขี้เกียจอยู่ดี

ทุกครั้งที่สอบ..มักจะมีช่วงเวลาแบบนี้เสมอ

"อ่านไม่ทันแล้ว!!~".."ถึงเช้าแน่กุ"

"เอาอะไรเข้าไปสอบวะเนี่ย!!~"

"โอ้ย!!~จำไม่ได้" .."กุจะเอาอะไรไปรักษาคนวะเนี่ย"

"พอ ๆ พอกันที..กุไม่อ่านละ"

.

.

.

ถามว่าคิดได้มั้ย..ว่าต้องขยันตั้งแต่เนิ่น ๆ

ไม่งั้นอ่านไม่ทัน...คิดได้ (ครัย ๆ ก็คิดได้)

แต่..มันไม่ได้ทำกันง่าย ๆ อ่ะดิ

จริง ๆ แล้ววันนี้...ก็แค่จะเอาความคิดมาทิ้งไว้

มาปล่อยออกมาเป็นตัวหนังสือ..

ตั้งปณิธาน..เป็นลายลักษณ์อักษรขึ้นมา

.

.

.

แล้วจะพยายามทำให้ได้..มันเป็นช่วงเวลาหนึ่ง(อีกครั้ง) เท่านั้น

สิ่งที่ต้องทำ..คือ...อดทน..

 แล้วไม่นาน..มันจะผ่านไป

ทำให้เต็มที่...ถึงกำลังใจจะไม่มาก..

แต่ใช่ว่าไม่มี...

เอาหล่ะ...จะสู้ให้เต็มที่..

อาจไม่ใช่..เพื่อตัวเรา..แต่เพื่อป๊ากะแม่

และคนอื่น ๆ ที่รอคอยเราอย่างมีความหวัง

ว่าสักวัน..เค้าจะหายจากโรคที่เค้าเป็น

.

.

สู้เค้านะ!!~

ปล. after valentine (ไม่ได้ตั้งใจนะเนี่ย..อารมณ์มันพาไป)

status : เหมือนจะดี = ไม่ดี